halecan


halecan
(A.)
[ نﺎﺠﻠﺧ ]
çarpıntı.

Osmanli Türkçesİ sözlüğü . 2015.

Look at other dictionaries:

  • HALECAN — Titreme. Kalb çarpıntısı. Heyecan …   Yeni Lügat Türkçe Sözlük

  • HALECAN-I KALB — Kalb çarpıntısı …   Yeni Lügat Türkçe Sözlük

  • ezboy — halecan, telaş …   Çağatay Osmanlı Sözlük

  • turğalan — halecan, iztirab …   Çağatay Osmanlı Sözlük

  • MUHTELİC — (Halecân. dan) (Kendi elinde olmıyarak) titreyen …   Yeni Lügat Türkçe Sözlük

  • helecan — is., esk., Ar. ḫalecān Kalp çarpıntısı, çırpıntı Kalbim yalnız bu iki duygunun helecanıyla çarpıyordu. Y. K. Karaosmanoğlu …   Çağatay Osmanlı Sözlük

  • boşar — iztirab, halecan, telaş, seratime …   Çağatay Osmanlı Sözlük

  • böküldamak — hafakan olmak. yürek çarpınmak, nefesi sıkılup halecan olmak …   Çağatay Osmanlı Sözlük

  • buhsamak — iztirab ve halecan ile boğuna boğuna ağlamak …   Çağatay Osmanlı Sözlük

  • fir — şiddet, halecan, acele mânâlarına mustâmel dir …   Çağatay Osmanlı Sözlük